Little red roses cardigan










Nostalgie, romantiek, vintage, tederheid en passie, knal en rust, kleur en warmte.

Een mix van dit alles volgens mij.
Al maanden in mijn hoofd, echt maaaaaaaanden, maar hij had tijd nodig, veel tijd, achteraf merkte ik dat dit vest ook veel van mijn karakter weergeeft. Dus ik heb er ook de tijd voor genomen, af en toe een beetje, en dan weer weggelegd, en dan weer terug opgenomen.
Het blauw is niet zo typisch voor mij denk ik, maar het bevalt me wel, ‘royal’ blauw, het geeft kleur en toch tegelijk ook rust omdat het kleurrijk genoeg is maar toch niet echt knalt.
De groene contrastbies, voor een tikje ‘net te’ zeg maar, ik blijf mezelf 🙂 Een beetje knal tussen de rust mag wel.
Ik maakte de biezen nogal breed, dat zorgt voor een mooie aansluitende pasvorm.
De roosjes zag ik in een oud handwerkboek, op een muts, en ik gaf er mijn eigen cachet aan. De bloemenharten zijn gehaakt, de groene steeltjes en blaadjes geborduurd.
Jawel, u leest dat goed : geborduurd! Een vaardigheid die ik totaal niet meester was. (ergens in mijn vage herinnering kan ik mij een schoolse naailap met kruisjessteek herinneren, meer niet). Ik vond deze mooie sobere borduursteek in een oud boek dat ik nog had liggen (steelsteek heet deze steek), draaide de hele voorbeeldtekening om in mijn hoofd (ik ben namelijk linkshandig, en overal staat altijd alles voor rechtshandigen uitgelegd!!!).
Ik denk dat ik aan het borduurwerk alleen al een uur of 5-6 besteed heb… Tussendoor, en eigenlijk bracht het me best rust. De borduurtekening loopt mooi door, de beweging van de steeltjes loopt samen met de richting van het vest, en komt achteraan in de nek en op de rug mooi samen (ik ben geloof ik behoorlijk ‘pietje-precies’ in dit soort dingen…)
Achteraf werkte ik het hele vest rondom nog eens af met een kreefsteek.
Knoopjes vond ik in de lokale naaiwinkel, het enige probleem was om een ‘mooie’ plaats te vinden voor de knoopsgaten, ik wou dat het vest goed sluitbaar is (niet openvalt enzo) en moest heel erg rekening houden met het borduurwerk, dat mooi moest overlappen.
Het ganse vestje is gehaakt in Rico Merino dk, superzacht, warm, en behoorlijk elastisch, zodat de combinatie aansluitend vestje-bewegingsvrijheid ideaal te combineren valt.
Het patroon wordt binnenkort uitgewerkt!!!

16 reacties op “Little red roses cardigan

  1. Bobonne zegt:

    Héle mooie cardigan!
    S wel duidelijk dat er veel geduld in gekropen is: al dat borduursel (is voor mij ook een uitdaging!) en al die rijen en rijen single crochet (tis toch haken?)!

  2. maarnietvangrijs zegt:

    Oh wat een fantastisch vest!! Super die kleuren en bloemetjes, heeeeeeeeeeeel erg mooi! En ik blijf me maar afvragen wanneer je dat toch allemaal doet, en vooral, hoe snel, je moet wel een heel erg hoog haaktempo hebben!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



Looking for the English website? Click here.